Wszystkich mieszkańców wsi wysiedlono, a następnie większość domów wyburzono.
Większość mieszkańców uciekła do pobliskiego Libanu, jednak część pozostała i ukryła się w okolicznych arabskich wsiach. Ich obecność w Izraelu została ujawniona podczas spisu ludności w październiku i listopadzie 1949 roku. W kolejnych miesiącach podjęli oni wielokrotne próby powrócenia do swojej wioski, co niektórym z nich udało się zrobić nielegalnie. W dniu 24 stycznia 1950 roku wojskowy gubernator Galilei wezwał mieszkańców al-Ghabisijji do opuszczenia wsie w ciągu 48-godzin, a następnie ogłosił jej obszar zamkniętą strefą wojskową. Osoby, które nie podporządkowały się zarządzeniu, zostały ukarane grzywnami lub karą kilku miesięcy więzienia. Wysiedleni Arabowie znaleźli schronienie w sąsiedniej wiosce Szajch Dannun, jednak całe zdarzenie stało się temat burzliwej dyskusji publicznej. Przywódcy lewicowej partii politycznej Mapam potępili je, natomiast mieszkańcy sąsiednich osiedli żydowskich wydali oświadczenie, że „Arabom z al-Ghabisijji w żadnym wypadku nie wolno pozwolić na powrót do ich wioski”. W 1951 roku Arabowie wystąpili ze skargą do Wojskowego Sądu Najwyższego Izraela.