Tekst Tekst fragmentu reprezentuje aleksandryjską tradycję tekstualną. Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii II, co oznacza, że jest ważny dla odtworzenia oryginalnego tekstu NT. Zawiera niewiele wariantów tekstualnych.
W Łk 9,62a przekazuje wariant εἶπεν δὲ ὀ Ἰησοῦς (powiedział zaś Jezus), w czym jest zgodny z tekstem papirusów Chester Beatty I, Papirus Bodmer XIV-XV, Kodeks Watykański oraz z minuskułem 700. Kodeks Synajski, Aleksandryjski, Efrema i Waszyngtoński przekazują wariant εἶπεν δὲ πρὸς αυτὸν ὀ Ἰησοῦς (powiedział zaś do niego Jezus).
W Łk 9,62b przekazuje wariant akcentowy ἑπιβάλλων (nakładający) zamiast ἑπιβαλών. Wariant rękopisu potwierdza Bodmer XIV-XV, Kodeks Aleksandryjski, Regius i Waszyngtoński.
W Łk 10,3 przekazuje wariant ἰδοὺ ἑγώ ἀποστέλλω (oto ja posyłam) zamiast ἰδοὺ ἀποστέλλω (oto posyłam). Wariant rękopisu potwierdzają: Kodeks Efrema, Bezy, Regius, Waszyngtoński, Koridethi, Zacynthius, Athous Lavrensis, f1, f13, 33 oraz rękopisy reprezentujące bizantyjską tradycję tekstualną.
W Łk 10,4 brakuje spójnika καί (i), w czym jest zgodny z Kodeksem Synajskim, minuskułem 28, 33 i 2542.