W Łk 10,10 przekazuje unikatowy wariant ἑπιέρχησθη (wejdziecie). Wariant ten nie został uwzględniony przez Alanda, który wliczył rękopis do grupy wspierających wariant εἰσέρχησθη (wejdziecie). Są to rękopisy: Aleksadryjski, Nitryjski, Waszyngtoński, Koridethi, Athous Lavrensis oraz rękopisy tradycji bizantyjskiej. Krytycy tekstu za poprawny wariant uważają εἰσέλθητε (wejdziecie), wspierany przez: Chester Beatty I, Bodmer XIV-XV, Kodeks Synajski, Watykański, Efrema, Bezy.
Historia mały|Strona verso z tekstem Łk 10,6-14 W oparciu o kształt liter paleografowie datują ten fragment na IV lub V wiek. W taki sposób datuje go INTF. Powstał w Egipcie i tam został znaleziony (prawdopodobnie w El-Aszmunejn).
Na liście rękopisów Nowego Testamentu umieścił go niemiecki biblista Ernst von Dobschütz w 1924 roku i oznaczył go za pomocą siglum 0181.
Faksymile kodeksu opublikował w 1911 roku austriacki paleograf Karl Wessely. Tekst rękopisu został opublikowany w 2008 roku przez Stanleya E. Portera oraz Wendy J. Porter. Porterowie poprawili błędy Wessely'ego (np.