Za czasów Jeremiego Wiśniowieckiego Terny należały łubieńskiemu klasztorowi bernardynów. Zakonnicy katoliccy założyli w Ternach ogród na powierzchni 12 dziesięcinБочкарёв К.П. Очерки лубенской старины. – М.: тип.А.А.Левенсон, 1899 г., Т. 1 = 39 с.. Po opuszczeniu Łubien przez Jeremiego Wiśniowieckiego, Terny według uniwersału Bohdana Chmielnickiego 1657 r. przekazano Monasterowi MgarskiemuЛазаревскій: 1, Ист. очер. 103, 2, Луб. и Вишнев. Кіев. Ст. 1896 г., Ш, 337. и 3, Архив, отр. I, 72..
W 1721 r. jednocześnie z fundacją przez Piotra I polowej apteki w Łubniach, założono w Ternach i Łubniach dwa „ogrody apteczne”, które miały ogólną powierzchnie 50 dziesięcin.
1781 r. Terny wspominane są jako wieś bez cerkwi (деревня), która liczyła 30 chat, a w roku 1787 – 134 dusz „państwowych ludzi”Описи Київського намісництва 70–80 років XVIII ст.: Описово-статист. джерела / АН УРСР. Археогр. комісія; Ін-т історії та ін.; Редкол.: П. С. Сохань (відп. ред.) та ін. – К.: Наук. думка, 1989. – 389 с.