Szczegółowe badania archeologiczne przeprowadził w latach 1976–1979 Rudolph Cohen. W trzech warstwach odkrył pozostałości trzech twierdz kazamatowych wznoszonych w tym samym miejscu. Najstarsza z III warstwy powstała na przełomie X i IX wieku p.n.e. Zbudowana została na planie owalu bezpośrednio na skale. Jej układ nie odbiegał w wykonaniu od innych twierdz z tego okresu, rozsianych na pustyni Negew. Mur miał 1,5 m grubości. Murowana twierdza z II warstwy datowana jest na przełom VIII i VII wieku p.n.e. Prawdopodobnie powstała na rozkaz Azariasza w ramach jego przygotowań do ekspansji w kierunku Morza Czerwonego. Wzniesiona została na planie prostokąta, którego dłuższy bok wynosił 23 m. Lity mur miał 3,6 m grubości. Dodatkowe wzmocnienie stanowiły trzy wieże zbudowane na trzech bokach. Układ wewnętrzny fortecy świadczy o tym, że pełniła funkcję garnizonu. Przypuszczalnie została zburzona przez Asyryjczyków. Najmłodszą twierdzę z I warstwy zbudowano na przełomie VII i VI wieku p.n.e. (prawdopodobnie w czasach Jozjasza) na planie prostokąta o wymiarach 56×38 m. Wzmocniona była trzema wieżami, z których zachowała się tylko część północno-wschodniej o wysokości 4,3 m.