Dwa lata po tym, gdy został jedynym królem, 7 lutego 1313 (15. dzień Przybywania Księżyca miesiąca Tabaung 674 ME)Hmannan Vol. 1 2003: 370., Thihathu przeniósł się do swego nowego pałacu w Pinya i przyjął styl oraz tytuł dawnych królów Paganu. Podczas ceremonii koronacyjnej królowa wdowa Saw, żona króla Narathihapate (ostatniego suwerennego króla Paganu), podarowała Thihathu złoty pas i złotą tacę, które były przekazywane w rodzinie królewskiej od czasu króla Anawrahty (1044–1077). Od tej chwili Thihathu uznał się oficjalnie za spadkobiercę królów Paganu i to na tyle poważnie, że w roku 1315 mianował on Uzanę I, syna obalonego króla Kyawswy i Mi Saw U, księciem koronnym. (Gdy Thihathu poślubiał Mi Saw U była ona w ciąży i ok. czerwca 1298 roku urodziła Uzanę. Thihathu adoptował go jako własnego syna).
Secesja Sikongu (1315) Sawyun, 15-letni najstarszy syn Thihathu, nie przyjął dobrze wiadomości o tym, że został pominięty w sukcesji. Zachęcony przez mnichów zamieszkujących lasyChodzi o buddyjskich mnichów ze szkoły Ari., 16 maja 1315 roku (12. dzień Przybywania Księżyca miesiąca Nayon 677 ME)Hmannan Vol. 1 2003: 375. Sawyun wraz ze swymi zwolennikami przeniósł się do Sikongu, miejscowości znajdującej się na drugim, zachodnim, brzegu Irawadi.