Torbiele szczęk oraz tkanek miękkich jamy ustnej, twarzy i szyi – patologiczne przestrzenie w obrębie głowy i szyi, składające się z jednej lub większej liczby komór wypełnionych płynem albo treścią galaretowatą.
Wyróżnia się: torbiel prawdziwa (łac. cystis vera) – patologiczna jama pokryta nabłonkiem i wypełniona treścią płynną lub półpłynną, torbiel rzekoma (łac.cystis spuria, pseudocystis) – jama wypełniona płynem, ale nie pokryta nabłonkiem.
Ścianę torbieli prawdziwej tworzy mieszek składający się z: torebki łącznotkankowej – z zewnątrz, naczyń krwionośnych, nabłonka wielowarstwowego /cylindrycznego/ migawkowego – wewnątrz.
Klasyfikacja torbieli Pindborga i Kramera (według WHO 2005) I. Torbiele szczęk 1. Nabłonkowea. Rozwojowe: Zębopochodne Niezębopochodne dziąsłowa boczna okołozębowa gruczołowa erupcyjna zawiązkowa zębopochodna wapniejąca przewodu nosowo-podniebiennego (kanału przysiecznego) gałeczkowo- szczękowa (aktualnie przejaśnienie gałeczkowo- szczękowe) nosowo – wargowa
b. Zapalne: korzeniowa, okołowierzchołkowa boczna przyzębna,
2. Nienabłonkowe torbiele rzekome szczęk tętniakowata kości, krwotoczna kości.
II.