Torbiele tkanek miękkich jamy ustnej, twarzy i szyi naskórkowe, zastoinowe oraz śluzowiak, ślinowa, boczna szyi, środkowa szyi.
Torbiele szczęk Nabłonkowe Rozwojowe Zębopochodne Torbiel pierwotna, torbiel rogowaciejąca (keratocistis) — powstaje z resztek przetrwałego nabłonka szkliwnego listewki zębowej lub narządu szkliwotwórczego bez cech mineralizacji. Zbudowana jest z cienkiej torebki łącznotkankowej i nabłonka wielowarstwowego płaskiego z cechami orto- i parakeratozy. Torbiel wykazuje nietypowy rodzaj wzrostu - z nabłonka torbieli mogą wrastać do otoczenia wąskie pasma komórkowe, które mogą się przekształcić w torbiele satelitarne. Stąd w około 60% przypadkach po zabiegu operacyjnym następują nawroty. Najczęściej występuje w okolicy trzecich trzonowców i zębów przedtrzonowych w szczególności w żuchwie (2x częściej). Torbiel powiększa się i stopniowo niszczy kość. Niszczenie to nie jest tak intensywne jak w przypadku torbieli korzeniowej i dotyczy bardziej istoty gąbczastej niż zbitej. Kość nie ulega rozdęciu, ale powiększa się wzdłuż wyrostka zębodołowego. Na zdjęciu rtg charakterystyczny jest duży wymiar podłużny przy niewielkim wymiarze poprzecznym i rozdęciu kości. Torbiel rogowaciejąca bywa jedno- lub wielokomorowa. Na zdjęciu rtg często widoczne są przegrody kostne.