Adrianus Egbert Willem „Adriaan” „Arie” de Jong (ur. 21 czerwca 1882 w Plantungan, Holenderskie Indie Wschodnie, zm. 23 grudnia 1966 w Hadze) – holenderski artylerzysta, szermierz, pięciokrotny medalista olimpijski, trzykrotny medalista mistrzostw świata oraz osiemnastokrotny mistrz kraju.
W latach 1910–1928 de Jong zdobył osiemnaście tytułów mistrza Holandii: dziewięć w szpadzie, sześć w szabli i trzy we florecie. Na mistrzostwach w 1924 roku zdobył złoto we wszystkich trzech turniejach indywidualnych.
Na olimpiadzie letniej w Atenach w 1906 był między innymi piąty w szpadzie drużynowej. Podczas igrzysk olimpijskich w Londynie dwa lata później był dziewiąty w tej konkurencji. Startował tam też w szabli, zajmując piąte miejsce drużynowo, a indywidualnie odpadając w drugiej rundzie. Na igrzyskach olimpijskich w Sztokholmie w 1912 roku zdobył dwa medale. Wspólnie z George'em van Rossemem, Jetze Doormanem, Leonardusem Nardusem i Willemem van Blijenburghem zdobył brąz w szpadzie drużynowej. Parę dni później Holendrzy w składzie: Jetze Doorman, Dirk Scalongne, Arie de Jong, Willem van Blijenburgh, Hendrik de Iongh i George van Rossem zajęli też trzecie w szabli drużynowej. Kolejne dwa medale wywalczył na igrzyskach olimpijskich w Antwerpii w 1920.