Cinecittà zaprojektowana została w oparciu o rozwiązania z Hollywood. Ekipa twórców mogła korzystać z najnowszych rozwiązań technologicznych w celu realizacji filmu. Obok studia postanowiono otworzyć także słynną Centro sperimentale di cinematografia – szkołę filmową z siedzibą w Rzymie, która w niedługim czasie stała prawdziwą kolebką przyszłych aktorów, reżyserów i scenarzystów, i w dużej mierze przyczyniła się do wielkiego sukcesu studia oraz całego kina włoskiego w latach późniejszych.
Dwa lata później, 1 stycznia 1939, weszła w życie ustawa, której celem było zablokowanie importu filmów zagranicznych – a w szczególności tych ze Stanów Zjednoczonych. Dzięki temu produkcja filmów włoskich uległa zwiększeniu. Wśród twórców dominowały głównie filmy komedie z gatunku białych telefonów oraz faszystowskie filmy propagandowe.
Kino białych telefonów (1936–1943)