Finneya oraz innych kaznodziejów II połowy XIX wieku) i związały to przeżycie z darami Ducha Świętego, głównie z darem języków, jako zewnętrznym znakiem doświadczenia tego chrztu. W modelowej doktrynie zielonoświątkowców chrzest w Duchu Świętym powinien być drugim po nawróceniu (które oznacza tu właściwy moment zostania chrześcijaninem, uwierzenie w zbawczą śmierć Jezusa i wiąże się z przyjęciem chrztu wiary- chrztu wodnego) momentem zwrotnym w życiu każdego chrześcijanina. Dopiero ten chrzest daje pełnię Ducha Świętego i Jego łaski, które przemienia wierzącego i przejawia się darach charyzmatycznychZ. Pasek, Pstrokate piękno. Szkice z historii duchowości chrześcijańskiej. Kraków: Media- Press 1999 s. 39.. U czołowego działacza Wielkiego Przebudzenia, Jonathana Edwardsa zauważalny jest aspekt natychmiastowości, a nawet gwałtowności nowego narodzeniaA. Siemieniewski, Ochrzczeni...s. 45.. Wstępnym etapem nawrócenia jest dla jednostki podjęcie próby krytycznego spojrzenia na siebie i w konsekwencji odkrycie stanu własnego upadku. Jest to chwila, kiedy dogłębnie poznawszy swoją grzeszną naturę, chrześcijanin uwierzył, że Bóg go kocha i że Chrystus umarł za jego własne grzechy i tym samym go odkupił. Jest to moment kiedy wierzący doświadcza pewności swego zbawienia.