Pewność zbawienia jest zaczerpnięta z purytanizmu za pomocą metodyzmu. Nawrócenie winien przeżyć każdy dojrzały chrześcijanin. Wydarzenie to zmienia człowieka oraz jego dotychczasowy system wartości. Nawrócenie jest równoznaczne z nowymi narodzinami człowieka. Następuje metaforycznie pojmowana głęboka przemiana osobowości, charakteru, zachowania. W ruchu zielonoświątkowym jest to punkt zwrotny chrześcijańskiej biografii, podstawowe religijne doświadczenie wiernego. Jest to duchowe przeżycie, podczas którego człowiek poprzez Ducha świętego wchodzi w bezpośredni kontakt z Jezusem Chrystusem i przyjmuje Go jako Zbawiciela i Pana.
Moment nawrócenia składa się z kilku elementów. Pierwszym jest metanois, czyli pokuta będąca nie tylko żalem za grzeszny stan człowieka, ale również odmianą sposobu myślenia, gdy rozpozna się siebie jako grzesznika następuje tzw. upamiętnianie, które jest uświadomieniem sobie tego stanu wraz z decyzją sprzeciwiającą się mu. I właśnie w tym momencie w wyniku daru łaski następuje „skok” wiary. Kolejność tych elementów jest kwestia spornaZ. Pasek, Ruch zielonoświątkowy. Próba monografii. Kraków: Zakład Wydawniczy Nomos 1992 s. 99-101.