Po II wojnie światowej czasopismo ponownie odrodziło się – w założeniach jako półmiesięcznik, faktycznie wychodziło co trzy tygodnie, nadal pod kierownictwem Junga i w opozycji do UEA. W 1962 prowadzenie gazety przejęła polska esperantystka, która wyemigrowała z armią Andersa – Ada Fighiera-Sikorska i redagowała ją aż do śmierci w 1996. Czasopismo nosiło podtytuł La plej ofta sendependenda gazeto de la Esperanto-movado (najczęściej ukazująca się niezależna gazeta ruchu esperanckiego).
W 1996 gazeta została przejęta przez LF-Koop (Kooperativo de Literatura Foiro). Kolejnymi redaktorami czasopisma byli m.in.: Perla Martinelli, Marie-France Conde Rey, Aneto Muhlemann i Dieter Rooke. „Heroldo de Esperanto” nadal pozostawał czasopismem niezależnym i prezentującym różne punkty widzenia. Obecnie nosi podtytuł Trisemajna informa gazeto pri la esperanta mondo (trzytygodniowa gazeta informacyjna o świecie esperanckim), w ciągu roku ukazuje się 17 numerów.
Jeden z numerów gazety pojawia się jako rekwizyt w polskim filmie Nie lubię poniedziałku z 1971 r., w scenie na lotnisku.
Przypisy
Linki zewnętrzne Heroldo de Esperanto
Kategoria:Czasopisma esperanckie Kategoria:Czasopisma w Holandii Kategoria:Czasopisma wydawane od 1920 Kategoria:Prasa w Kolonii Kategoria:Prasa w Republice Weimarskiej Kategoria:Prasa w III Rzeszy