Założyciele Związku byli działaczami znanymi w swoich środowiskach. Podejmowali wysiłki, aby zdobyć poparcie przede wszystkim wśród grup dążących do demokratyzacji stosunków społecznych i ekonomicznych, w tym wśród Żydów. Panowało wśród nich przekonanie, że będzie to zadaniem trudnym. Jeden z propagatorów partii, Witold Żukowski, pisał, że nie ma sensu zakładanie ugrupowania, którego celem nie będzie zdobycie poparcia szerokich mas, ponieważ minął już czas decydowania o sprawach politycznych przez wąskie grupy społeczne. Polacy, będący w znacznej części wielkimi właścicielami ziemskimi, mieli ograniczone możliwości w tym zakresie.
Program W ogłoszonej przez Związek odezwie programowej otwarcie zadeklarowano jego polski charakter, opowiedziano się za autonomią Królestwa Polskiego w ramach Imperium Rosyjskiego oraz równouprawnieniem Polaków na ziemiach zabranych. Jednocześnie zamierzano popierać rozwój zarówno oświaty polskiej, jak i białoruskiej oraz ukraińskiej. Postulowano wprowadzenie wolnych, równych, tajnych i proporcjonalnych wyborów oraz utworzenie samorządu lokalnego. W kwestii rolnej zamierzano poprawić warunki życia chłopów poprzez zalecaną intensyfikację produkcji, komasację gruntów i regulację serwitutów. Zdecydowano się na częściowe poświęcenie interesów ziemiach w celu zaspokojenia oczekiwań włościan.