Lecz przyznaje również, że natura anioła jest trudna do uchwycenia, bo w jednym momencie jest bardzo blisko człowieka, a w kolejnej sekundzie znajduje się w obszarze niedostępnym. Kiedy Lili pyta swojego przewodnika, co jest duszą, on jej odpowiada: «Wszystko jest ciałem. T, co dla ciebie jest nieuchwytną duszą, dla mnie jest grubym murem».
Gitta przywołuje prawo, które łączy Anioły z ludźmi: prawo wzajemności. Opowiada, że kiedy doświadczali grozy eksterminacji rasowej, Aniołowie byli równie zrozpaczeni jak czworo przyjaciół: «Nasze cztery drogi stały się Jedną. Z wami giniemy − lub z wami zostajemy oczyszczeni».
Dialogi Rozmowy z Aniołami składają się z 88 rozmów, które rozpoczęły się 25 czerwca 1943, a zakończyły się 24 listopada 1944. Język jest poetycki, głęboki, niekiedy enigmatyczny, a czasami przybiera akcenty prorocze. Tekstowi towarzyszą szkice rysowane przez Hannę po rozmowach i komentarze Gitty. Forma i treść ewoluują wraz z wydarzeniami, które mają miejsce na Węgrzech. W Budaliget Gitta, Lili i Józef otrzymywali odpowiedzi na swoje pytania. Gdy rozpoczęły się deportacje i powrócili do Budapesztu, nastrój się zmienił. Nie ma już pytań.