W 1916 rozszerzono granice miasta i w ten sposób odcinek do końca muru cmentarnego znalazł się w Warszawie i otrzymał za patrona świętego Wincentego à Paulo, którego wezwanie nosił wybudowany na terenie cmentarza drewniany kościół. Problemem był w tamtych czasach brak transportu miejskiego dla odwiedzających cmentarza oraz bardzo duża liczba konduktów ciągnących od strony miasta. W 1927 teren cmentarza został otoczony murem, którego kilometrowy odcinek przylega do ulicy świętego Wincentego.
W 1932 rozpoczęto budowę linii tramwajowej, 26 października 1933 uruchomiono linię tramwajową "6A", która połączyła plac Narutowicza przez Śródmieście z bramą cmentarną. Ówczesny wygląd ulicy można prześledzić na filmach dokumentujących pogrzeb Romana Dmowskiego, który miał miejsce 7 stycznia 1939Film z pogrzebu Romana Dmowskiego, 7 stycznia 1939.
10 września 1939 ulica św. Wincentego stała się jednym z celów ataku bombowego wojsk niemieckich. Podczas obrony Warszawy teren cmentarza był szańcem obronnym 20 Dywizji Piechoty Wojska Polskiego.