Zamiar ataku Intencją ataku uprzedzającego jest uzyskanie przewagi i zaszkodzenie wrogowi w momencie jego minimalnej ochrony, na przykład podczas transportu lub mobilizacjiDopuszczalność uprzedniego ataku badała Stała Komisja Doradcza powołana na podstawie art. 9 Traktatu Wersalskiego, uznając w raporcie do Rady Ligi Narodów z 3 lipca 1923, iż Przekroczenie granicy przez wojska innego państwa nie oznacza zresztą zawsze, że to ostatnie jest napastnikiem. W szczególności, w stosunku do drobnych państw, celem tej akcji może być stworzenie możliwie najkorzystniejszej dla obrony sytuacji wyjściowej, i to zanim nieprzyjaciel zdąży zgromadzić wszystkie swoje przeważające siły. Możliwie najszybsza ofensywa wojskowa może więc być środkiem, być może nawet jedynym, jakim dysponuje słaby celem obrony przeciw silniejszemu. Można również sobie wyobrazić taki stan rzeczy, że drobny naród stał się zmuszony do użycia swoich sił powietrznych celem uprzedzenia większych sił nieprzyjaciela i wyciągnięcia stąd możliwie największych korzyści dla siebie. (cyt. za: Michał Król, Zagadnienie agresji w prawie międzynarodowym, Rocznik Prawniczy Wileński 1939, s. 194, ortografia uwspółcześniona).