Ładunek naukowy V-1 – pomiar pola elektrycznego. Przyrząd wykorzystywał cztery 40-metrowe wysięgniki przewodowe i dwa 4-metrowe wysięgniki sztywne. V-2 – pomiar pola magnetycznego trójosiowym magnetometrem typu „fluxgate” na dwumetrowym wysięgniku. V-3 – pomiary gorącej plazmy i cząstek energetycznych siedmioma różnymi czujnikami. V-4L – pomiar fal elektromagnetycznych niskiej częstotliwości (do 15 kHz). Wykorzystywał dwa wysięgniki przewodowe instrumentu V-1 i antenę cewkową na 2-metrowym wysięgniku sztywnym. V-4H – pomiar fal elektromagnetycznych wysokiej częstotliwości; wykorzystywał te same anteny co V-4L przy pomiarach fal z zakresu 10–500 kHz. V-5 – zobrazowanie promieniowania UV z zórz polarnych (123,5–160 nm i 134–180 nm).

Doświadczenia źródło Wyboru doświadczeń dokonali uczeni szwedzcy współpracujący ze Szwedzką Korporacją Kosmiczną (SSC).