Pochodnymi TAM są rodniki perchlorotriarlometylu (PTM). Rodnik triestru perchlorotriarlometylu (PTM-TE) jest stosowany do tlenometrii in vivo i obrazowania stężenia tlenu w tkankach. Do zalet tego znacznika należą: pojedyncza wąska linia EPR, duża wrażliwość szerokości linii na stężenie tlenu cząsteczkowego, dobra stabilność w tkance nowotworowej, brak poszerzenia spin-spin i brak efektów nasycenia mocą.
Znaczniki stałe Głównymi zaletami stałych znaczników spinowych jest wysoka gęstość spinowa, prowadząca do wyższego SNR, wyższa czułość na tlen i długotrwała stabilność in vivo. Znaczniki te doskonale nadają się do powtarzalnych i długotrwałych pomiarów w żywych zwierzętach.
Związki oparte na węglu jak fuzynit czy sadza (India Ink) są powszechnie używane w tlenometrii EPR. Badania wykorzystujące India Ink były już wykonywane na ludziach. Mimo silnego sygnału EPR i dobrej dostępności związki te posiadają kilka wad, jak szeroka linia EPR, nieliniowa zależność szerokości linii od stężenia parcjalnego tlenu, niska stabilność i obecność nieparamagnetycznych przyczynków do widma EPR.