thumb|Biuro główne Riksantikvarieämbetet w Sztokholmie przy Storgatan 41 Riksantikvarieämbetet (ang. Swedish National Heritage Board, pol. Narodowa Rada DziedzictwaJest to jedno z tłumaczeń tego terminu, użyte przez zespół Narodowego Instytutu Dziedzictwa: Bartosz Skaldawski, Aleksandra Chabiera, Adam Lisiecki w publikacji Kuriera Konserwatorskiego: System ochrony zabytków w wybranych krajach europejskich.) – państwowy organ zajmujący się zagadnieniami ochrony zabytków w Szwecji. Większość jego wydziałów mieści się w Sztokholmie i w Visby. Organ podlega Ministerstwu Kultury, a jego zadania określa rząd.

Historia XVII wiek Pierwszy urząd ds. dziedzictwa narodowego został ustanowiony 20 maja 1630 roku przez króla Gustawa II Adolfa, który pod wpływem swego nadwornego lekarza, Johannesa Bureusa, jednego z najbardziej znanych XVII-wiecznych runologów, zainteresował się zabytkami. Johannes Bureus podróżował po całym kraju odrysowując kamienie runiczne, zbierał monety i stare kroniki, oprawne książki, listy i rękopisy. Działania te stworzyły podstawę do XVII-wiecznych badań nad zabytkami, a ich kontynuacja do dziś przyczyniła się do stworzenia ochrony dziedzictwa kulturowego. W 1666 roku Johan Hadorph, siódmy z kolei dyrektor ówczesnego urzędu ds.