Barłożnia Wolsztyńska (nazwa oboczna: Barłożna Wolsztyńska) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wolsztyńskim, w gminie Wolsztyn.
Historia Miejscowość pierwotnie związana była z Wielkopolską. Powstała w XVI wieku. Pierwotnie pod nazwą Barłożna odnotowywano las oraz strugę, lewy dopływ rzeki Dojcy w okolicy Starego i Nowego Młyna, na północ od Wolsztyna. Pierwszy zapis z 1513 Barloszna, 1563 Barlozna albo Wesbina (czyli Bałożnia lub Wiążbina), 1750 Barlozna. Później w tej okolicy powstały leśniczówka Barłożna oraz osady Barłożna Wolsztyńska i Barłożnia Gościeszyńska.
Lasy były własnością szlachecką należącą do lokalnej szlachty wielkopolskiej. W 1513 Jan Tłocki pozywał Annę Siekowską o to, że rozkazała wszystkim kmieciom z Głodna jechać do lasu o nazwie Barłożna, położonego we wsi Rostarzewo, wyciąć drzewa i zawieźć je do Głodna, przez co poczynili szkody na kwotę 40 grzywien. Pozwana temu zaprzeczyła, a finał sprawy jest nieznany. W 1513 lasy te oraz miejscowości leżały w powiecie kościańskim Korony Królestwa Polskiego.