Różowe partie sukni zdobi stylizowany roślinno-geometryczny ornament, ciemnozielone liście i czarny meander zdobią okrycie dekoltu uszyte ze złotego materiału.
Tło tworzy rozległy, malowniczy, górzysty krajobraz, który tworzą skalne rozpadliny i urwiska, gaje i kępy krzewów oraz porośnięte trawą pagórki tworzące małą kotlinę zalaną wodami jeziora. Bujną florę akcentują trzy drzewa, dwa na skrajach kompozycji oraz trzecie, obok Anny. Przyrodę uzupełniają liczne ptaki oraz biegające po trawie dwa białe psy. Na skalistych urwiskach wznoszą się dwa zamki, obok jednego z nich (w przedstawieniu Anny) ma miejsce pożar ponad którym unoszą się czarne kłęby dymu. Zamek w portrecie Johannesa charakteryzuje się samodzielną basztą górującą na skalistym urwisku. Scenerię ożywiają występujące w rozmaitych miejscach pojedyncze postaci.
Analiza Przedstawienie małżonków Cuspinianów reprezentuje typ portretu podwójnego. Pierwotnie był to najprawdopodobniej zamykany dyptyk, o czym świadczą nie tylko bliźniacze wymiary obu dzieł, lecz także fragmentarycznie zachowane na rewersie portretu Johannesa herby małżonków z wykwintnie zdobionymi klejnotami. Okolicznością powstania tegoż dzieła był ślub pary.