mały|Grafika stworzona przez Davida Kilcullen’a w artykule: trzy filary doktryny przeciwpartyzanckiejhttps://web.archive.org/web/20080414001722/http://www.au.af.mil/au/awc/awcgate/uscoin/3pillars_of_counterinsurgency.pdf [dostęp 2013-06-18]. W obu przypadkach powstańcy i wojownicy rebelii współpracowali z państwową armią lub ją uzupełniali. Tak też było w przypadku francuskiego ruchu oporu podczas II wojny światowej i Vietcong w Wietnamie. Strategia polegała na osłabieniu i wytrąceniu z równowagi przeciwnika poprzez nieregularne walki do takiego stopnia, by mogły je pokonać regularne wojska. Jednakże w dzisiejszych powstaniach nie widzi się już współpracy rebeliantów i regularnych wojsk. Wykorzystuje się raczej najemników z obcych państw, którzy nie mają związków emocjonalnych z danym miejscem.