W 1632 bezwarunkowo stanął po stronie Urbana VIII w jego sporze z hiszpańskim ambasadorem, kardynałem Gasparem Borja y Velasco, którego poparła spora część kardynałów (m.in. Roberto Ubaldini, Ludovico Ludovisi).
Pomimo ogromnego zaufania, jakim obdarzał go papież Urban VIII, Ginetti wszedł w konflikt z jednym z jego bratanków, kardynałem Antonio Barberinim, który próbował doprowadzić do oddalenia go z najbliższego otoczenia papieża. Protekcja ze strony kardynała Antonio Marcello Barberiniego osłoniła jednak Ginettiego przed tymi intrygami.
W dniu 17 września 1635 Urban VIII mianował Ginettiego swoim legatem w ogarniętych wojną trzydziestoletnią Niemczech, w celu doprowadzenia do pokoju między Francją a Habsburgami. Z uwagi na różne trudności Ginetti wyruszył jednak dopiero w czerwcu 1636 i w październiku 1636 dotarł do Kolonii. Trwająca blisko cztery lata misja zakończyła się totalnym fiaskiem, a jej przebieg dowiódł braku większych uzdolnień dyplomatycznych Ginettiego, który nie potrafił zapanować nad intrygami i rywalizacją w jego własnym otoczeniu i popadł w konflikt z nuncjuszem apostolskim w Kolonii Fabio Chigim, który kilkanaście lat później został papieżem Aleksandrem VII (1655–1667).