Oddział Siemiona Michalczuka (ros. Oтряд Семенa Михальчукa) – białoruski oddział partyzancki na sowieckiej Białorusi w I poł. lat 50. XX w.
Na przełomie kwietnia/maja 1952 r. na Polesiu została zrzucona na spadochronach z samolotu RAF grupa działaczy Białoruskiego Ruchu Wyzwoleńczego na czele z por. Siemionem Michalczukiem. Wkrótce sformowali oni oddział partyzancki, do którego zadań należało prowadzenie działalności dywersyjnej. Siemion Michalczuk odnalazł leśny bunkier, założony jeszcze w 1944 r. przez niemieckie służby wywiadowcze, po czym utworzył z niego bazę wypadową swojego oddziału. Udało mu się nawiązać kontakt z kilkoma mniejszymi oddziałami i grupami partyzanckimi, złożonymi z Białorusinów i Ukraińców, działającymi na Kobryńszczyźnie, które przyłączyły się do jego oddziału. Dzięki temu osiągnął liczebność kilkudziesięciu osób. Do poważniejszych akcji zbrojnych partyzantów S. Michalczuka należało wysadzenie pociągu towarowego na linii kolejowej Brześć nad Bugiem – Baranowicze i zaatakowanie sowieckiej kolumny wojskowej na drodze Kobryń – Baranowicze. Informacja o nich dotarła na Zachód. Informowało o nich Radio Wolna Europa i prasa emigracyjna. Przeciwko oddziałowi S. Michalczuka Sowieci skierowali kilka grup operacyjnych MGB, które wraz z oddziałami wojskowymi zaczęły zaciskać pętlę wokół niego.