W latach 1200–1263 wojska Mendoga najechały Polskę blisko czternaście razy. Podczas jednego z najazdów poległ mazowiecki książę Siemowit I.
Politykę najazdów kontynuowali następcy Mendoga. Jeden z nich Trojden, rozwinął cały system zasiedlania Litwy brańcami z ziem ruskich i Polski. Jego zagony docierały aż pod okolice Łęczycy i Kalisza. Jeden z synów Siemowita, Bolesław II płocki chcąc zabezpieczyć swą dzielnicę, zawarł z Trojdenem sojusz, który umocnił poślubiając jego córkę Gaudemundę.
W 1282 roku książę krakowski Leszek Czarny rozbił najazd litewski w bitwie pod Rowinami, co na pewien czas ukróciło najazdy.
Na początku XIV wieku, Władysław I Łokietek zjednoczył część ziem polskich. Wspólne zagrożenie ze strony zakonu krzyżackiego skłoniło go do zawarcia w 1325 roku sojuszu z litewskim księciem Giedyminem. Przymierze zostało wzmocnione małżeństwem następcy Władysława, Kazimierza, późniejszego króla z córką wielkiego księcia, Aldoną.
Latem roku 1337 rycerstwo mazowieckie rozbiło w bitwie pod Pułtuskiem przeprawiające się przez Narew wojska litewskieKronika polska Marcina Bielskiego. T. 1 (Księga 1–3), Turowski, Kazimierz Józef (1813–1874). Wyd. Bielski, Joachim (1550–1599). Przedm.