L. Begley, True lies, „The New York Times”, 21 IV 1996 r., s. 2.. Podczas wywiadu telewizyjnego w 1968 roku Kosiński powiedział, że to, co spotkało go w czasie wojny, było gorsze od tego, co spotkało chłopca z Malowanego ptaka, co nie było zgodne z prawdą. Natomiast podczas wywiadu, który przeprowadził z nim Elie Wiesel dla The New York Times, powiedział, że nie był Żydem, co nie pokrywało się z stanem faktycznym. W rzeczywistości Jerzy Kosiński spędził lata wojny razem z rodzicami, a nie jako porzucone dziecko.
Joanna Siedlecka, po publikacjach, które ukazały się m.in. w „Polityce”, w nr 224/1982 i 10/1983, w których zostały wydrukowane listy Andrzeja Migdałka i Adama Latawca, opisujące lata okupacji spędzone z Kosińskimi, pojechała do Dąbrowy Rzeczyckiej, w której to w czasie II wojny przebywał mały Jerzy Kosiński wraz z rodzicami. Odnalazła ludzi, którzy pomogli rodzinie – jak mówili – „Kusińskich” przeżyć: ks. Eugeniusza Okonia, który załatwił rodzinie katolickie dokumenty na nazwisko Kosiński, znalazł mieszkanie w baraku mieszkalnym w Dąbrowie Rzeczyckiej u Andrzeja Warchoła, oraz innych mieszkańców, którzy wciągnęli ojca Kosińskiego,