Odpowiednie działania wojenne miała przeprowadzić 11 Armia sowiecka.
Przebieg podboju W niestabilnym kraju, jakim był Azerbejdżan, bolszewicy uzyskali znaczną bazę społeczną wśród bezrobotnych byłych robotników naftowych. Mogli również, wykorzystując antagonizmy etniczne, przedstawiać się jako rzecznicy praw ubogich muzułmanów, broniący ich przed ormiańskim zamożnym mieszczaństwem. Bolszewicy prowadzili akcje propagandowe w Baku zupełnie otwarcie. Wzrastało znaczenie azerskiej partii radykalnie socjalistycznej Hümmət, która, choć osłabiona po klęsce Komuny Bakijskiej, przyciągnęła nowych młodych działaczy. Zgadzali się oni na ustanowienie w Azerbejdżanie władzy radzieckiej pod warunkiem zachowania autonomii kulturalnej regionu, czy wręcz zgody na działanie dwóch partii komunistycznych: rosyjskiej i muzułmańskiej. Chociaż to ostatnie rozwiązanie zostało stanowczo odrzucone przez bolszewickich przywódców, którzy nakazali utworzenie jednej Komunistycznej Partii Azerbejdżanu, działacze azerscy kontrolowali nowo powstałą organizację, gdyż znaleźli się w jej prezydium w większości. Partia została utworzona na podziemnym zjeździe 11 lutego 1920, a w ciągu pierwszych dwóch miesięcy funkcjonowania przyciągnęła 4 tys. członków.