thumb|240px|Samarytański Kapłan Najwyższy trzymający w ręku Pięcioksiąg samarytański (1905) mały|Strona Księgi Kapłańskiej z pięcioksięgu samarytańskiego Pięcioksiąg samarytański (również Pentateuch samarytański, w samarytańskim hebrajskim ‮ࠕࠦ‎‎‬ࠅࠓࠡࠄ‎, Tūrā) – transliteracja tekstu Pięcioksięgu z języka hebrajskiego na alfabet samarytański wykonana na potrzeby Samarytan pomiędzy IV a II wiekiem p.n.e. Nie jest to przekład w ścisłym znaczeniu tego słowa, lecz konwersja tekstu zawierająca również typowo samarytańskie idiomy. Jest świętą księgą samarytan.

Okoliczności powstania Większość mieszkańców Samarii stanowili poddani dziesięcioplemiennego Królestwa Izraela. W VIII wieku p.n.e. zostali oni wysiedleni przez Asyryjczyków, którzy w to miejsce sprowadzili pogan z różnych zakątków swojego imperium. Z czasem obcy kulturowo i religijnie przybysze wymieszali się z pozostałą w Samarii ludnością a ich potomków zaczęto nazywać Samarytanami.