Konwersja tlenku węgla z parą wodną (konwersja CO) – reakcja chemiczna przekształcenia tlenku węgla i pary wodnej w dwutlenek węgla i wodór. Reakcja ta jest powszechnie wykorzystywana w przemyśle do wzbogacania gazu syntezowego w wodór. Reakcję odkrył i opisał w 1780 roku włoski fizyk Felice Fontana.
Równanie reakcji:
CO + H2O ⇌ CO2 + H2
Reakcja ta jest egzotermiczna (entalpia reakcji równa jest -41,2 kJ/kmol), co powoduje, że równowaga reakcji jest przesunięta w kierunku produktów tym silniej, im niższa jest temperatura w jakiej zachodzi proces. W zależności od temperatury i zastosowanych katalizatorów wyróżnia się: konwersję wysokotemperaturową (HTS, z ang. Hight Temperature Shift) – zachodzącą w temperaturze 350–550 °C, pozwalającą obniżyć zawartość CO do 2 - 4%; konwersję średniotemperaturową (MTS, z ang. Middle Temperature Shift) – zachodzącą w temperaturze 280–360 °C; konwersję niskotemperaturową (LTS, z ang. Low Temperature Shift) – zachodzącą w temperaturze 180–270 °C, pozwalającą obniżyć zawartość CO do 0,1–0,3%.