Weronika Sebastianowicz, ps. „Różyczka” (biał. Вераніка Себасьцяновіч, ur. 15 listopada 1931 w Pacewiczach) – żołnierz Armii Krajowej oraz Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość, uczestniczka zbrojnego podziemia antykomunistycznego, Żołnierz Niezłomny, ofiara represji stalinowskich, sybiraczka, przewodnicząca Stowarzyszenia Żołnierzy AK na Białorusi, działaczka polska na Białorusi, dama Orderu Odrodzenia Polski, jako kombatantka awansowana do stopnia pułkownika Wojska Polskiego.
Życiorys Urodziła się w 1931 roku we wsi Pacewicze (koło Mostów w ówczesnym powiecie wołkowyskim na obszarze województwa białostockiego II Rzeczypospolitej) jako córka Józefa Oleszkiewicza, inżyniera dróg i mostów. W młodości pracowała w kołchozie imienia Mołotowa. W czasie okupacji sowieckiej i niemieckiej była żołnierzem Armii Krajowej, została oficjalnie zaprzysiężona w wieku trzynastu lat. Wtedy też otrzymała pseudonim Różyczka. W 1945 roku została zaprzysiężona jako członek WiN i kontynuowała walkę w Obwodzie AK Wołkowysk należącym do Inspektoratu Grodzieńskiego AK do swojego aresztowania w dniu 7 kwietnia 1951 roku. Ostatnie tygodnie przed zatrzymaniem ukrywała się. Krótko po wojnie został aresztowany jej ojciec, a kilka tygodni po niej samej także jej matka – również członkowie podziemia.