Wojna czterdziestoletnia (birm. //; 1385–1424; także Wojna Ava-Pegu albo Wojna mońsko-birmańska) – konflikt zbrojny pomiędzy birmańskojęzycznym Królestwem Ava a mońskojęzycznym Królestwem Hanthawaddy. Wojna toczona była w dwóch oddzielnych turach: od 1385 do 1391 oraz od 1404 do 1424, przerywanych przez dwa rozejmy w latach 1391–1404 oraz 1406–1407. Działania wojenne miały miejsce głównie na terenie dzisiejszej Dolnej Birmy, a także w Górnej Birmie oraz współczesnych stanach Szan i Arakan. Wojna zakończyła się patem, ocalając niepodległość Hanthawaddy i skutecznie niwecząc wysiłki Ava zmierzające do odbudowy niegdysiejszego Imperium Paganu. Przebieg wojny Pierwsza połowa W pierwszej fazie wojny król Ava Swasawke rozpoczął działania wojenne od najazdu na Pegu w czasie, gdy w królestwie Hathawaddy toczyły się walki o sukcesję tronu. Wojna rozpoczęła się między rokiem 1384 a 1386Według zapisów mońskich (Pan Hla 2005: 164–165) wojna rozpoczęła się w rok po wstąpieniu Razadarita na tron, co oznacza okres między końcem roku 1384 a początkiem 1385. Jednak kroniki birmańskie (Hmannan Vol. 1 2003: 416–417) twierdzą, że wojna wybuchła w roku 1386.. Nowy, młody król Pegu – Razadarit – wspomagany przez utalentowanych generałów Lagun Eina i Emuntayę odparł liczne najazdy Ava.