W wielu państwach w tym charakterze występują różne jednostki organizacyjne w ramach struktur parlamentarnych i inne organizacje doradcze.
Występujące modele instytucjonalne według kryterium organizacji Specjalnie wydzielone rady fiskalne – są najbardziej rozpowszechnią formą delegowania zadań prognozowania, monitoringu, analiz i/lub doradztwa w zakresie polityki fiskalnej. Rozwiązanie to dominuje w krajach Unii Europejskiej, gdzie obecnie można się doliczyć 12 rad fiskalnych. Parlamentarne biura budżetowe – służby analityczne (budżetowe, ekonomiczne) w parlamentach są wprawdzie często stosowanym rozwiązaniem organizacyjnym, jak choćby Biuro Analiz Sejmowych w Polsce, jednakże w tym przypadku, jako niezależne instytucje fiskalne charakteryzowane są takie parlamentarne biura budżetowe, w których zakres działania został poszerzony o zadania dotyczące prognozowania makroekonomicznego i budżetowego, jak również monitorowania długoterminowej stabilności fiskalnej. Państwowe urzędy kontroli/audytu – instytucje tego rodzaju z założenia pełnią funkcje nadzorcze (kontroli, audytu) w zakresie budżetu państwa, są więc dobrze przygotowane głównie do realizacji funkcji monitoringu. Mogą również stanowić zaplecze analityczne dla rad fiskalnych (tak jest np. w Szwecji, czy na Węgrzech).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Finanse publiczne Kategoria:Instytucje finansowe