Jednym ze świadków był ochrzczony Żyd Hieronim Rubikowski, który sądził się z Matatiaszem o spadek.
Calahora został uwięziony i skazany wyrokiem krakowskiego sądu grodzkiego na publiczne a wyszukane męki a potem na spalenie żywcem na rynku krakowskim. Dzięki staraniom i koneksjom rodziny, sprawę Calahory drogą apelacji rozpatrywał 13 grudnia 1663 Trybunał Koronny w Piotrkowie, który nie tylko podtrzymał krakowski wyrok ale i dołożył nowych tortur. Wyrok wykonano 14 grudnia 1663, a po spaleniu ciała popioły nabito w armatę i wystrzelono. Część popiołów Calahory krakowscy Żydzi pochowali na cmentarzu przy ulicy Szerokiej w Kazimierzu.
Bibliografia Majer Bałaban, Calahora, Polski Słownik Biograficzny Tom III, s.190-191, Polska Akademia Umiejętności, Kraków 1937
Kategoria:Aptekarze I Rzeczypospolitej Kategoria:Lekarze I Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie związani z Kazimierzem (I Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Straceni w I Rzeczypospolitej Kategoria:Ofiary prześladowań religijnych Kategoria:Osoby spalone na stosie Kategoria:Zmarli w 1663