Bitwa o szańce pod Langnes – starcie zbrojne, które miało miejsce 9 sierpnia 1814 r. w trakcie wojny norwesko-szwedzkiej. Była ostatnią bitwą stoczoną przez dwa państwa skandynawskie.
Okoliczności Wojnę norwesko-szwedzka rozpoczął atak szwedzkiej floty na norweskie jednostki stacjonujące w Hvaler. Początkowo znacznie ustępujące liczebnie wojska norweskie nie były w stanie stawić czoła doświadczonym w boju Szwedom. Po upadku twierdzy Fredrikstad dla króla norweskiego Chrystiana stało się jasne, że ostateczna klęska jest już tylko kwestią czasu. W tej sytuacji władca nakazał reorganizację wojska za rzeką Glomma, gdzie zbudowano most pontonowy w rejonie Askim. Znajdował się tu cypel z moreną i niewielkim wzniesieniem. Miejsce to idealnie nadawało się do obrony przyczółka mostu. Wzdłuż moreny wzniesiono prostej konstrukcji szańce, za którymi ustawiono cztery działa, a kolejne cztery na wzniesieniu. Stanowisko norweskie zostało obsadzone przez dwa regimenty piechoty z Oppland oraz trzy dywizjony strzelców z Valdres pod wodzą Diderika Hegermanna.