Po powstaniu współczesnej Kanady w wyniku konfederacji czterech brytyjskich dominiów północnoamerykańskich Konserwatywna Partia Quebecu, stała się siłą rządzącą prowincją niemal nieprzerwanie przez następne trzydzieści lat. Do najbardziej znaczących polityków konserwatywnych w Quebecu należeli Pierre-Joseph-Olivier Chauveau, Gédéon Ouimet i Charles-Eugène Boucher de Boucherville. Choć posiadali oni bardzo wyraźne osobowości polityczne, często byli postrzegani jako lokalni namiestnicy federalni.
Spadek popularności partii na przełomie wieków, i pogłębienie tego procesu w okresie I wojny światowej wiązał się z szeregiem wydarzeń następujących w Quebecu jak i poza nim. Pierwszym z nich była egzekucja metyskiego przywódcy Louisa Riela w Manitobie. Choć jego sprawa nie miała wiele wspólnego z Quebekiem, została skutecznie wykorzystana przez liberałów do rozbudzenia nacjonalizmu frankofońskiego oraz poczucia krzywdy zadanego frankofonom przez anglosaską część Kanady. Także kryzys szkolny w Manitobie podkopał początkowo wysoką popularność konserwatystów.