Dodatkowym czynnikiem prowadzącym do dezintegracji partii były podziały wewnętrzne. Z czasem w jej łonie wykształciły się dwie zwalczające się frakcje. Jedna z nich ultra-katolicka Ultramontane trzymała się skrajnie konserwatywnego programu, podczas gdy reformatorzy dążyli do bardziej nowoczesnego programu, adoptującego bardziej laickie treści.
Ostatecznie czynnikiem prowadzącym do erozji popularności partii było poparcie jej dla mobilizacji (zobacz kryzys mobilizacyjny w Kanadzie) w czasie wojny światowej.
W 1933 ówczesny lider partii konserwatywnej Maurice Duplessis wykorzystał secesję części posłów liberalnych, by wraz z nimi na bazie swej partii utworzyć nowe ugrupowanie zwane Akcją Liberalno-Narodową, które wkrótce zmieniło nazwę na Unię Narodową. Zakończyło to historię partii konserwatywnej w Quebecu, która już nigdy się nie odrodziła.
Liderzy partii Pierre-Joseph-Olivier Chauveau 1867-1873 (premier 1867-1873) Gédéon Ouimet 1873-1874 (premier 1873-1874) Charles-Eugène Boucher de Boucherville 1874-1878 (premier 1874-1878, 1891-1892) Joseph-Adolphe Chapleau 1878-1882 (premier 1879-1882) Joseph-Alfred Mousseau 1882-1884 (premier 1882-1884)