Rozwój wydarzeń mocno zaniepokoił niektórych przedstawicieli władz komunistycznych, takich jak przywódca NRD Erich Honecker, który przepowiedział koniec tradycyjnej „socjalistycznej jedności” i zaapelował do Moskwy, aby powstrzymać Węgrów. Honecker jednak musiał uporać się z innymi problemami wewnętrznymi – masowymi antyrządowymi demonstracjami w Lipsku i innych wschodnioniemieckich miastachW. Roszkowski, Półwiecze. Historia polityczna świata po 1945 roku, wyd. 4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, s. 395. .. Jako że oblężony rząd NRD liczył na ostateczne nadejście interwencji radzieckiej w obronie komunizmu w Niemczech Wschodnich i innych państwach Układu Warszawskiego, to przemówienie Szewardnadzego i przemawiające do wyobraźni określenie Gierasimowa na nową politykę posłużyły zarazem za odpowiedź na te oczekiwania, niosąc jasny przekaz „nie trudź nas swoimi problemami – rozwiąż je sam”. W praktyce oznaczało to, że ZSRR wyklucza podjęcie interwencji dla podtrzymania władz komunistycznych w państwach satelickich, toteż wkrótce po ogłoszeniu doktryny Sinatry obalone zostały komunistyczne rządy NRD, Węgier, Czechosłowacji, Bułgarii i RumuniiD. Petrescu, Rok 1989 jako powrót do Europy.