19 maja 1359 r. książę mazowiecki Ziemowit III wystawił w Skierniewicach dokument potwierdzający arcybiskupstwu prawa do kasztelanii łowickiej, wymieniając wśród należących do niego wsi Jacochów, Słomków, Pszczonów, Maków, Krężce, oraz Dąbrowice.

W XIV w. obok uprawy roli chłopi mogli zajmować się najprostszymi gałęziami rzemiosła; nie miało ono jednak charakteru towarowego, a wykonywano je na własny użytek. Obszar dzisiejszej gminy przypuszczalnie znajdował się poza zasięgiem najbliższego rynku w Łowiczu; możliwości techniczne ówczesnych pojazdów pozwalały bowiem na przebycie dziennie maksymalnie ok. 15 kilometrów drogi w obie strony. Obsługę handlową ludności prowadziły karczmy, wówczas istniejące prawdopodobnie już w każdej wsi.

Do 1359 r. na terenie dzisiejszej gminy Maków ukształtowała się już podstawowa sieć osadnicza, chociaż większość jej obszaru pokrywały jeszcze lasy.