Franz Walter Stahlecker (ur. 10 października 1900 w Sternenfels, zm. 23 marca 1942) – niemiecki oficer wywiadu i policji, SS-Brigadeführer oraz zbrodniarz wojenny. Pracował w Komisariacie Rzeszy Ostland i stał na czele Einsatzgruppe A.
Życiorys Urodzony w Sternenfels, wstąpił do NSDAP w 1932. Z zawodu prawnik, w 1934 został komendantem policji w Wirtembergii. Następnie pełnił służbę w głównym biurze Sicherheitsdienst, skąd skierowano go do Wiednia, gdzie został szefem miejscowej SD. Wkrótce potem Stahlecker otrzymał nominację na szefa SS i Policji Protektoratu Czech i Moraw. W 1940 skierowano go do Norwegii, gdzie również pełnił funkcję szefa miejscowej SS i Policji. Stahlecker należał do SS, w której osiągnął stopień SS-Brigadeführera.
W czerwcu 1941 został dowódcą Einsatzgruppe A, która podobnie jak inne Einsatzgruppen, miała za zadanie likwidację na obszarze ZSRR: Żydów, Cyganów, komisarzy bolszewickich i innych osób cywilnych, uznanych przez III Rzeszę za wrogie. Oddziały Stahleckera (który dowodził Einsatzgruppe A do października 1941) działały na obszarze państw bałtyckich i w okolicach Leningradu, dokonując masowych mordów na dziesiątkach tysięcy ludzi.