Gdy masowe mogiły były już gotowe, a Rosjanie skończyli posiłek, Niemcy zaczęli dzielić Żydów na grupy liczące po ok. 200–300 osób. Kolumny ludności kolejno wyprowadzano spod szkoły i pędzono pieszo do odległego o blisko kilometr lasu (większość niemieckich policjantów i rosyjskich kolaborantów zawieziono tam furmankami). Niemcy zarekwirowali polskim chłopom znalezione w obejściach liny, które następnie powiązali ze sobą i użyli do opasania zmierzających na miejsce kaźni kolumn. Przemarsz przebiegał bardzo powoli, a policjanci nie szczędzili Żydom ciosów kolbami i nahajkami. Osoby, które nie miały siły iść dalej lub próbowały ucieczki, zabijano na miejscu. W lesie Żydów dzielono według płci i gromadzono w trzech różnych punktach zbornych (m.in. na polanie zwanej „Średnią Ochuczką”). Następnie zmuszano ich, aby rozebrali się do bielizny (w przypadku mężczyzn często do naga) i oddali wszystkie posiadane jeszcze kosztowności. Na koniec ofiary musiały położyć się twarzą do ziemi i czekać na swoją kolej, podczas gdy nieco dalej Rosjanie przeprowadzali masowe egzekucje. Pijany Gnade brutalnie znęcał się nad oczekującymi na śmierć Żydami. Polecił m.in. wybrać z tłumu grupę ok. 20–25 starszych Żydów z długimi brodami, których zmusił do czołgania się przed masowym grobem, podczas gdy niemieccy podoficerowie bili ich kijami.