Nie mniejszym okrucieństwem wykazywał się sierżant Becker. Świadkowie zeznali, że gdy jeden z torturowanych starców zaczął błagać go o litość, Becker strzelił mu prosto w usta.
Prowadzeni nad masowe groby Żydzi musieli przebiec ok. 30–50 metrów między dwoma rzędami strażników. Na brzegu każdego dołu znajdowała się kładka, którą wprowadzano ofiary w głąb mogiły. Następnie stojący nad krawędziami grobu Rosjanie zabijali Żydów strzałem w tył głowy. Po pewnym czasie zwłok było już tak wiele, że ofiary musiały przed śmiercią wdrapywać się na stos trupów. W egzekucji aktywnie uczestniczyli Gnade oraz dowodzący Rosjanami oficer SS. Rannych nie dobijano, przez co wiele ofiar udusiło się pod zwałami trupów. Celem zaoszczędzenia amunicji żydowskie dzieci mordowano uderzeniem głowy o drzewo lub wrzucano do grobów i zakopywano żywcem. Z czasem egzekucje stawały się jednak coraz bardziej chaotyczne. Upojeni dostarczanym wciąż alkoholem Rosjanie nie byli w stanie celnie strzelać, więc ich niemniej pijany dowódca polecił im zejść do grobu i zabijać ofiary z najbliższej odległości. Z powodu podejścia wód gruntowych jedna z mogił wypełniła się wodą, przez co oprawcy musieli brodzić po kolana w krwawej cieczy. Wielu Rosjan było tak zamroczonych alkoholem, że nie byli w stanie utrzymać broni w rękach. Liczba plutonów egzekucyjnych zaczęła maleć.