Wojna filipińsko-amerykańska – wojna prowadzona między Pierwszą Republiką Filipin a Stanami Zjednoczonymi w latach 1899–1902.

Przyczyny Od XVI stulecia Filipiny były kolonią hiszpańską. W drugiej połowie XIX wieku zaczęła budzić się u mieszkańców wysp świadomość narodowa. Ojcem filipińskiego ruchu narodowego był José Rizal, który uważał, że Filipiny powinny odzyskać niepodległość drogą pokojową i poprzez autonomię.

Po aresztowaniu i skazaniu Rizala na śmierć w 1896 r., do głosu doszły radykalniejsze ugrupowania. Wśród nich na czoło wysuwał się Katipunan założony przez Andresa Bonifacio. W 1896 r. z jego inicjatywy wybuchło powstanie przeciwko Hiszpanii, ale zostało ono stłumione rok później. W trakcie jego trwania Katipunan przestał istnieć, a po śmierci Bonifacio przywództwo objął Emilio Aguinaldo.