W niektórych przypadkach, można odtworzyć oryginalną kartę z dwóch części znajdujących się w różnych kolekcjach.
Znaczenie kodeksu Obok Codexu Chisianus Papirus 967 jest jednym z dwóch rękopisów, które w Księdze Daniela przekazują grecki tekst Księgi Daniela w wersji Septuaginty, choć nie jest ona pełna. Również podział Księgi Daniela w tym kodeksie różni się od innych. Ze względu na czas powstania Papirus 967 wskazuje że pierwotny układ deuterokanonicznych dodatków o Zuzannie i Belu był w wersji Septuaginty inny. Początkowo opowiadanie o Belu znajdowało się przed opowiadaniem o Zuzannie.
Epigramy znajdują się na końcu ksiąg, a nie na ich początku. Księga Ezechiela kończy się na stronie 122 w linii 28 epigramem Εζεκιηλ. Księga Daniela rozpoczyna się na stronie 123, bez tytułu a kończy się na stronie 196 po linii 8 z epigramem Δανιηλ. Księga Estery rozpoczyna się na stronie 197, bez tytułu.
Kodeks jest przechowywany w pięciu różnych miejscach: w Dublinie (Chester Beatty Library, P. Ch. Beatty IX + X), w Kolonii (IfA, P.Colon. theol. 3-40), w Madrycie (CSIC, P.Matr. bibl. 1), w Montserrat (SBO, P. Monts.//II inv. 42, 43) i w Princeton (Univ. Libr., John H Scheide P. 3).
Przypisy
Linki zewnętrzne Zdjęcia Księgi Ezechiela z P 967 Zdjęcia Księgi Daniela i Estery z P 967
Kategoria:Manuskrypty biblijne z II wieku Kategoria:Rękopisy Septuaginty