Łowcy mamutów (oryg. czes. Lovci mamutů) – najbardziej znana z powieści czeskiego pisarza Eduarda Štorcha o życiu ludzi czasów przedhistorycznych, której akcja toczy się na obszarze Czech i Moraw w epoce paleolitu. thumb|230px|Mamut ścigał ich zawzięcie, miażdżąc po drodze wszystko, co napotkał... (mal. Paul Jamin, 1885) Lektura w zamyśle autora przeznaczona dla dzieci i młodzieży, a także jako pomoc pedagogiczna. Zalążek jej powstał w 1907 jako tomik zatytułowany Člověk diluviální, w postaci rozszerzonej wyszła w 1918 już pod tytułem Lovci mamutů – Čteni o praobyvatelích země české, a po dalszym rozwinięciu i modyfikacjach treści wydana została w 1937 w obecnej postaci. Ostatnie jej wydanie (szkolne), przekształcone i skrócone, nosiło tytuł Lovci mamutů na Bílé skále (1946).
Treść Treścią fabuły jest wędrówka paleolitycznej gromady ludzkiej, rozpoczynająca się nad brzegami Dyi koło dzisiejszych Dolnich Vestonic, a zakończona w Libni w okolicach Pragi. W toku pełnej zdarzeń opowieści autor pokazuje łowiecką społeczność patriarchalną, która poluje na mamuty, traci i ponownie zdobywa ogień, uchodzi przed obcymi, silniejszymi gromadami, zmaga się z głodem zimą i broni się przed groźnymi zwierzętami.