Główna postać, wokół której toczy się narracja, to 10-12-letni chłopiec o przezwisku Kopacz, wraz ze swym rówieśnikiem Wiewiórczakiem przygotowujący się do dorosłego życia i uczący się na dobrych łowców. Ich towarzyszkami są dwie dziewczynki – Kukułka i Żabka, wśród dorosłych wyróżnia się szczególnie łowca Mamucik, którego po odrzuceniu poprzednika gromada obiera później swym naczelnikiem.
Opisując ich codzienne życie i przygody, podpatrując ich zręczność w zmaganiach z warunkami ówczesnego bytu, autor umiejętnie przybliża sposób życia przedhistorycznych ludzi, ukazując przy tym ich wzajemne relacje oraz poziom wiedzy życiowej, jaką dysponował „człowiek dyluwialny” w starszej epoce kamienia. Przedstawia również ciekawsze i ważniejsze znaleziska archeologiczne z omawianych terenów, umiejętnie wkomponowując je w fabułę.
Edycja, odbiór, nawiązania Ilustracje do wydania z 1918 r. wykonał Jaroslav Panuška, w wydaniach późniejszych były one m.in. autorstwa Zdeňka Buriana (rysunki), uzupełnione jego ilustracjami barwnymi w wydaniu z 1964 r.
W 1948 r. książka zyskała pisarzowi nagrodę stołecznego miasta Pragi im. Boženy Němcovej. Poza tłumaczeniem na polski przełożono ją na język niemiecki, francuski, hiszpański, słowacki, węgierski, japoński.