Klient mógł wybrać między malowaniem jednolitym a dwukolorowym (jako opcja).
15/60 był łatwy do wypatrzenia po zmroku ze względu na podświetlany znaczek znajdujący się na osłonie chłodnicy; tę cechę dzielił z innymi Wolseleyami.
Projekt Pininfariny został przekazany na licencji do Argentyny i na jego podstawie produkowano Di Tellę 1500 i modele pochodne.
Czasopismo "The Motor" przetestowało w 1959 roku model 15/60 uzyskując maksymalną prędkość 123,3 km/h, przyspieszenie 0-100 km/h w 25,6 s oraz średnie zużycie paliwa na poziomie 9,11 l/100 km. Samochód kosztował 991 funtów, wliczając podatek w wysokości 331 funtów.
Wolseley 16/60
Większość modeli z silnikami 1,5 l sprzedawana była do 1961 roku (z wyjątkiem Di Tellich, które funkcjonowały na rynku przez kolejne cztery lata). Zostały zastąpione przez delikatnie zmodyfikowane wersje à la Pininfarina o większym rozstawie osi i mniejszych "płetwach" tylnych (MG i Riley zachował ich pierwotny wygląd). Nowe modele otrzymały oznaczenia Austin A60 Cambridge, MG Magnette Mark IV, Morris Oxford VI, Riley 4/72 oraz Wolseley 16/60. Dla niektórych klientów najważniejszą okazała się zmiana skrzyni biegów na automatyczną 35-tkę produkcji BorgWarnera. Kupujący wersję z ręczną skrzynią mogli się poczuć zawiedzeni brakiem synchronizatora na pierwszym biegu.