Szczęśliwe zakończenie tej niezwykłej historii – to na szerokim tle triumfów fizycznych (ciała) w Olimpii, dodatkowo ukazanie triumfu ducha ludzkiego, wrażliwości i rozsądku nad administracyjnym rygorem i bezduszną literą prawa. Ogólniejszy morał zawarty w utworze Rydla podpowiada, że różniąca się od autokratycznych reżimów demokracja musi w swych zasadach kierować się także humanitaryzmem i przepisami prawa dostosowanymi nie tylko do życia, lecz i do wyjątkowych wypadków. Tylko wtedy można w społeczeństwie ludzi wolnych mówić o pięknie i jedności ducha i ciała (starogrecki ideał kalokagatii).
Wydania Pierwodruk utworu ukazał się w 1909 r. w Krakowie nakładem wydawnictwa Gebethner i Spółka pod tytułem Ferenike i Pejsidoros. Opowieść kulturalno-obyczajowa na tle igrzysk olympijskich. Międzywojenne wydania pochodzą z Państwowego Wydawnictwa Książek Szkolnych we Lwowie (1929?, 1934). Powojenne edycje należą do wydawnictwa „Nasza Księgarnia” (1951, 1952, 1953, 1959, 1970).
Zobacz też starożytne igrzyska olimpijskie Diagoras z Rodos pięciobój antyczny
Przypisy
Bibliografia Jerzy Łanowski: Święte igrzyska olimpijskie. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2000, s. 155-157,
Linki zewnętrzne Ferenike i Pejsidoros (wyd. 1909) w bibliotece Polona
Kategoria:Polskie opowiadania Kategoria:Utwory literackie z 1909 Kategoria:Twórczość Lucjana Rydla