1964, s. 38n)..
Cechy utworu thumb|290px|Sceneria starożytnej Olimpii (makieta) Pisarz był dobrym znawcą historii starożytnej Grecji (z której prowadził wykłady), jak również tłumaczem Homerowej Iliady (1896). W zdarzeniu przekazanym przez Pliniusza i Pauzaniasza dostrzegł możliwość nie tylko pokazania piękna i chwały miejsca starożytnych olimpiad, ale i przekazania pewnych wartości oraz morału ważnych dla swych współczesnych. Głębszą podstawę inspiracji stanowiła odbyta wcześniej podróż do Grecji i wrażenia wyniesione z odwiedzenia znanych miejsc kultury antycznej (szczegóły topograficzne w opisach sugerują znajomość terenu z autopsji). W opowiadaniu Rydel daje barwne przedstawienie scenerii i atmosfery igrzysk, a także emocjonalne opisy poszczególnych konkurencji sportowych odbywających się w kolejnych dniach wielkiej imprezy – tak jak przekazały to źródła antyczne. W toku narracji przybliża charakterystyczne miejsca Olimpii (święty okręg Altis, świątynia Zeusa z jego imponującym posągiem Fidiasza, aleja posągów zwycięzców) w okresie jej rozkwitu, a pomiędzy widzów wplata znakomite postacie tych czasów (Sokrates z Alkibiadesem, Tukidydes, Eurypides, Arystofanes, Sofokles).