Michał Jabłoński (ur. 29 września 1897 we wsi Jabłoń-Samsony, zm. 8 lutego 1961 w Białymstoku) – chorąży Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Wincentego i Marianny z Kuleszów, urodzony 29 września 1897 we wsi Jabłoń-Samsony. Tam też uczęszczał do szkoły powszechnej. W 1911 wyjechał do Warszawy i rozpoczął pracę w firmie Bracia Jabłkowscy jako praktykant, a następnie jako ekspedient. Równocześnie uczył się w 4-klasowej Szkole Handlowej Kupieckiej w Warszawie, lecz ukończył tylko 3 klasy, z powodu wstąpienia do wojska. W styczniu 1915 rozpoczął służbę w Legionie Puławskiego. Od marca 1916 żołnierz dywizjonu ułanów (późniejszego 1 pułku Ułanów Krechowieckich).
11 listopada 1918 wstąpił jako ochotnik do Wojska Polskiego, gdzie przydzielono go do konnego oddziału wywiadowczego Białostockiego pułku strzelców, a następnie do 211 Ochotniczego pułku Ułanów Nadniemeńskich, w 1921 przemianowanego na 23 pułk ułanów. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej. W grudniu 1918 awansowano go na kaprala, w lutym następnego roku został plutonowym, w sierpniu wachmistrzem, a w marcu 1921 starszym wachmistrzem.